دنیای اقتصاد؛ در هفتههای اخیر، الگوی رفتاری آشنایی در اقتصاد ایران شکل گرفته: کاهش سپردههای مدتدار، افزایش نگهداری اسکناس و شبهپول و تمایل به داراییهایی مانند ارز، طلا، خودرو و کالاهای بادوام.
چندی است واژگانی مورد استفاده تصمیمگیرندگان اقتصادی کشور قرار گرفته که در ادبیات علمی رایج نبوده و بیشتر نگاهی امنیتمحور در آن موج میزند: حاکمیت ریال. استفادهکنندگان این واژه بر این امر تکیه میکنند که کلیه مبادلات کشور باید با ارز رایج مملکت تصفیه شود و استفاده از ارزهای دیگر ممنوع است. در گام بالاتر نهاد ناظر مشتاقانه بر آن است هیچ ریالی در اقتصاد مملکت مبادله نشود، مگر نهاد ناظر بداند چرا این ریال مبادله شده است. بنابراین «حاکمیت ریال» از منظر طرفدارانش، بر دو جنبه پافشاری دارد. اول آنکه همه مبادلات اقتصادی با ریال باشد و دوم هیچ ریالی چرخش نکند که نهاد ناظر آن را نبیند.