مدیران باید با جزئیات و فراتر از جملات کلیشه‌ای زیر دستان خود را تصدیق کنند؛

در چند سال اخیر، کمتر موضوعی به اندازه ضرورت «قدردانی و توجه به کارکنان» نظر مدیران را جلب کرده است. در سال ۲۰۲۲، موسسه گالوپ در گزارشی نوشت فقط ۱۹ درصد مدیران ارشد، قدردانی از کارکنان را یک اولویت استراتژیک جدی می‌دانند. اما تا سال ۲۰۲۴ این عدد به ۴۲ درصد رسید؛ یعنی بیش از دو برابر. در همین بازه…

چگونه با تغییرات در سال جدید سازگار شویم؟

۳ استراتژی برای تاب‌آوری مدیران‌

در برابر سونامی تغییراتی که سازمان‌ها و افراد این روزها با آن مواجه‌ هستند، تاب‌آوری نیازمند دوز بالایی از هوش هیجانی است. استراتژی به تنهایی نمی‌تواند سازمان‌ها و افراد را به مقصد برساند. سال جدید سالی است که به گسترش شیوع هوش مصنوعی، تغییر انتظارات مشتریان و تداوم عدم قطعیت در محیط کار شناخته…

اخبار مدیران روزنامه شماره ۶۴۸۵

سه‌شنبه، ۲۳ دی ۱۴۰۴

با وجود دردسرهای فعالیت مدیران عامل در رسانه‌های اجتماعی، برخی می‌گویند شاید «بدنامی بهتر از گمنامی باشد»‌
روزنامه شماره ۶۴۸۵

فرصت‌ها و تهدیدهای اینفلوئنسر شدن مدیران

سال‌ها بود که «بریدن والیک» در صفحه لینکدین خود محتواهای گوناگونی، از تجربه‌های مدیریتی گرفته تا تصاویر حیوانات را منتشر می‌کرد. اما یک پست سرنوشت‌ساز در آخرین روزهای تابستان او را شوکه کرد. والیک تصویری سلفی با چشمانی اشک‌آلود منتشر کرد و در آن از فشار روانی ناشی از تعدیل نیرو سخن گفت. این اقدام، او را در فضای مجازی به «مدیرعامل گریان» مشهور کرد. او که پستش بیش از ۵۷ هزار لایک و ۱۰ هزار کامنت گرفت، می‌گوید: «صبح که بیدار شدم، به مدیر بازاریابی شرکت پیام دادم و گفتم فکر می‌کنم محتوایم به‌شدت فراگیر شده است.»
روزنامه شماره ۶۴۸۵

تروماهای کودکی، چگونه سد راه مدیران می‌شود؟

نخستین باری که با یکی از مراجعان جدیدم که مدیرعامل یک شرکت بازاریابی بود، دیدار کردم، برای هدایت و مدیریت یکی از اعضای سخت تیمش مستأصل شده بود. آن همکار مهره ارزشمندی برای سازمان به شمار می‌رفت، اما خودمحوری‌اش عملکرد کارکنان زیردستش را تضعیف می‌کرد. این رهبر سازمان باید اقدامی انجام می‌داد، اما مدام دست ‌دست می‌کرد، انگار احساس مسوولیت افراطی فلجش کرده بود. خودش می‌گفت: «از اینکه شرایط کاری کسی را تغییر دهم و باعث شوم حس بدی پیدا کند، احساس گناه می‌کنم.»
روزنامه شماره ۶۴۸۵

کارآفرینان چگونه از ذهنیت سازمانی رها شوند؟

فرض کنید که از شغل خود استعفا داده‌اید تا به جای پایبندی به ساعات کاری ثابت و کار کردن از ۹ صبح تا ۵ بعدازظهر، بتوانید کنترل بیشتری بر زمان خود داشته باشید. هدف شما انعطاف‌پذیری، خودمختاری و آزادی برای سازماندهی ساعات کاری بر اساس شرایط زندگی خود و نه دیگران بوده است. اما این ویژگی‌ها در بسیاری از رفتارهای شما دیده نمی‌شود: از یک مشتری عذرخواهی می‌کنید که پیامش را بلافاصله پاسخ نداده‌اید؛ از اینکه یک بعدازظهر سه‌شنبه فقط ۴ ساعت کار کرده‌اید، عذاب وجدان دارید؛ رأس ۹ شب نیز بسترهای دیجیتال برگزاری جلسات مانند زوم و اسلک را فقط طبق عادت قدیمی چک می‌کنید.