دنیای اقتصاد: در این قسمت از «مسکن ۳۶۰»، با مرور شاخصهای کلان اقتصاد ونزوئلا و تحولات بازار مسکن این کشور، نشان داده میشود چگونه ترکیب تورم افسارگسیخته، رشد اقتصادی منفی و سیاستهای ناکارآمد، دسترسی به سرپناه مناسب را از بخش بزرگی از جامعه سلب کرده است.
جایگاه تهران در رنکینگ جهانی شهرها، در طی سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷، نسبتا مناسب بود؛ اما از ۲۰۱۸ به بعد، در مسیر نزولی قرار گرفت. سالانه ۴شاخص معتبر بینالمللی، وضعیت «کیفیت زندگی»، «فعالیتهای اقتصادی» و «جذابیت سرمایهگذاری» ۱۰۰۰شهر جهان را محک میزنند. تهران در شاخص «شهر جهانی آکسفورد اکونومیست ۲۰۲۴»، در جایگاه ۴۴۳ و در شاخص «زیستپذیری»، بین ۱۷۲شهر، در رتبه ۱۶۳ قرار دارد. فشارهای تحریمی، علت اصلی تنزل شرایط زندگی در تهران است. «مسکن در استطاعت» اثر معناداری بر کیفیتزندگی دارد و به مناسبت امروز -روز جهانی مستاجرین- به شهرداران دو توصیه شده است.
۷ توصیه به شهرداران در چهلمین سالگرد روز جهانی اسکان بشر؛ با مردم شروع کنید، نه با طرحها
شهرها زمانی از بحرانها نجات پیدا میکنند که مسکن در استطاعت و مقرون به صرفه را ایجاد کنند، شهرهایی که در خدمت شهروندان قرار گیرد نه سوداگران ملکی. شهرها برای دستیابی به این هدف باید از دو مسیر مهم عبور کند. نخست آنکه سیاست مدیریت زمین را اعمال کنند و دوم اینکه، مجوز ساختوساز در شهرها به عنوان یک امتیاز ملکی محسوب نشود بلکه به خانههای امن جهت سکونت مستاجرها تبدیل شود. این توصیه ۶ اکتبر (امروز) روز جهانی مستاجرها و روز جهانی اسکان بشر است.