دنیای اقتصاد: در این قسمت از «مسکن ۳۶۰»، با مرور شاخصهای کلان اقتصاد ونزوئلا و تحولات بازار مسکن این کشور، نشان داده میشود چگونه ترکیب تورم افسارگسیخته، رشد اقتصادی منفی و سیاستهای ناکارآمد، دسترسی به سرپناه مناسب را از بخش بزرگی از جامعه سلب کرده است.
دنیای اقتصاد: نبض بازار اجاره تهران تغییر کرده است. در ماههای اخیر، شدت فشار روی اجارهنشینها افزایش یافته و جابهجاییها به سمت لبههای جنوبی شهر پررنگتر شده است.
بازار میکروآپارتمانهای تهران با «عدم تعادل کاملا محسوس» روبهرو شده است. از یکسو گرایش به خرید واحدهای ۳۵ تا ۴۰ مترمربع، بیشاز گذشته وجود دارد؛ بهویژه در رکود فعلی معاملات. از سوی دیگر این فایلها تنها ۲.۵درصد عرضههای موجود را تشکیل میدهند و عملا به «سکه طلای» بازار مسکن تبدیل شدهاند؛ پرتقاضا اما غیرقابل دسترس. تفاوت بازار میکروخانهها با دیگر واحدها، «حجم بالای تقاضا» است که با لحاظ چشمانداز قدرت خرید و اجاره خانه، دستکم تا سالهای آینده بالا خواهد ماند. با این حال، در مقابل تولید مسکن ۳۵متری سنگ بزرگی وجود دارد.
شهرداران پوپولیست خیابانها را به خودروسواران میدهند یا از آنها پس میگیرند؟ «اکونومیست» پاسخ داد
چرا برنامهریزان شهری تا این حد به دوچرخهها علاقهمند شدهاند؟ برای درک این موضوع کافی است در خیابان «سنت دنیس» مونترال توقف کنید و وسایل نقلیه عبوری را بشمارید. بر اساس گزارشی از نشریه «اکونومیست»، در یک پنجشنبه آفتابی و تنها در ۱۰ دقیقه از ساعات اوج ترافیک، خبرنگار این نشریه ۱۳۲ دوچرخه را شمارش کرد (که دستکم ۶ مورد از آنها کودکانی را حمل میکردند). در همین زمان، در خط ویژه و پهنتر خودروها، تنها ۸۲ اتومبیل (که تقریبا همه تکسرنشین بودند) و یک دستگاه اتوبوس شهری با سرعتی بسیار پایین در حرکت بودند.