اخبار بانک و بیمه روزنامه شماره ۶۵۰۵

در ماه‌های اخیر، شمار قابل‌توجهی از کاربران نظام بانکی با مشکلی جدی در فرآیند بازکردن حساب‌های جدید مواجه شده‌اند. بر اساس مقررات فعلی، اگر فردی بیش از ۱۰حساب فعال داشته‌باشد، برای افتتاح حساب جدید در هر بانک، ناگزیر است یکی از حساب‌های خود را مسدود کند و سپس دوباره اقدام به افتتاح حساب کند. این محدودیت در نگاه نخست ممکن است به‌عنوان تدبیری برای مدیریت بهتر منابع بانکی و کنترل تعداد حساب‌ها تبیین شود، اما در عمل مشکلات فراوانی برای کاربران ایجاد‌کرده‌است. بسیاری از افراد بنا به نیازهای روزمره خود مانند دریافت وام، حقوق، پرداخت‌های سازمانی و فعالیت‌های تجاری و... چندین حساب بانکی دارند و این محدودیت، مدیریت مالی آنها را با دشواری روبه‌رو می‌کند. آنچه قابل‌تأمل است اینکه بخش عمده‌ای از این مشکلات ریشه در سیاستگذاری دارد و کاربران در آن نقشی ندارند. محدودیت باز‌کردن حساب جدید، به‌جای آنکه فرآیند را ساده‌تر کند، ‌بار اضافی و پیچیدگی‌های غیر‌ضروری را برای مشتریان ایجاد‌کرده و گاه باعث اختلال در امور مالی روزمره آنها شده‌است.

هر‌بار که صحبت از «بیمه و بورس» به میان می‌آید، بحث خیلی زود به یک مسیر آشنا می‌لغزد: بیمه‌کردن سهامداران، تضمین حداقلی سود، یا سازوکاری برای جلوگیری از ریزش بازار. گویی بیمه در نسبت با بورس، فقط زمانی معنا دارد که بازار دچار بحران شده و نیاز به مُسکن دارد. چنین برداشتی آنقدر رایج است که کمتر کسی مکث می‌کند و می‌پرسد: آیا بیمه واقعا فقط ابزاری برای آرام‌کردن بازار است، یا خود یک صنعت مالی مستقل است که می‌تواند موضوع سرمایه‌گذاری در بورس باشد؟ این پرسش ساده، ما را به سوءتفاهم عمیق‌تری در اقتصاد ایران می‌رساند که هم به صنعت بیمه لطمه زده و هم به درک ما از بازار سرمایه.