نگاه دیگران/ بخش بخش شصتوسوم
بازی بزرگان؛ سناریوهایی برای همزیستی چین و آمریکا در دهه ۲۰۳۰
فصل ۸: تصور یک توازن نظامی پایدار در سال ۲۰۳۴
توازن نظامی قدرت در شرق آسیا در دهه آینده در بحبوحه رقابت فزاینده و تشدید شده بین ایالات متحده و چین چگونه خواهد بود؟ یک تعادل قدرت پایدار که بحران و بیثباتیِ مسابقه تسلیحاتی را به حداقل برساند، چگونه خواهد بود و چگونه ممکن است پدیدار شود؟ برای پاسخ به این پرسشها، این فصل در سه مرحله ادامه مییابد.
ابتدا، عواملی را که تعادل قدرت در شرق آسیا را شکل میدهند، بررسی میکند. این عوامل شامل توزیع منابع مادی بین بازیگران اصلی، ماهیت و تاثیر فناوری نظامی و روابط ایالات متحده با متحدانش در منطقه و همچنین با سایر شرکای مهم است.
دوم، روندهای فعلی در وضعیت نیروی نظامی ایالات متحده در منطقه را بررسی میکند.
سوم، یک «استراتژی انکار» را توصیف میکند که ثبات را تقویت میکند. چنین استراتژیای مستلزم نیروهای آمریکایی مستقر در خط مقدم است که با قابلیتهایی که عمدتا به سمت شکستدادن حملات بهجای شروع حملات متمرکز هستند، انعطافپذیر هستند.
در ابتدا باید به سه فرض توجه داشت. اول، ایالات متحده همچنان به دفاع از متحدان پیمانی خود در شرق آسیا متعهد خواهد ماند. دوم، وضعیت تایوان همچنان حلنشده باقی خواهد ماند و واشنگتن سیاست «چین واحد» خود، از جمله ابهام استراتژیک را حفظ خواهد کرد؛ درحالیکه پکن از استفاده از زور علیه تایوان صرفنظر نخواهد کرد. بنابراین، تایوان همچنان یک ملاحظه مهم برای برنامهریزی نظامی ایالات متحده خواهد بود، همانطور که دفاع از متحدان نیز چنین است. سوم، باتوجهبه اندازه و وضعیت کلی نیروهای نظامی ایالات متحده و چین، یک معضل امنیتی اساسی همچنان پابرجا خواهد ماند که کنترل تسلیحات را در بازه زمانی موردنظر غیرمحتمل میکند. اثرات هرجومرج همچنان قدرتمند خواهد بود؛ زیرا هر طرف قدرت نظامی دیگری را در نظر میگیرد. ازاینرو، بحث ساختار و وضعیت نیروی ایالات متحده تنها تغییراتی را بررسی میکند که میتوانند بحران و ثبات مسابقه تسلیحاتی را بدون نیاز به اقدامات موازی چین افزایش دهند.
عوامل شکلدهنده توازن نظامی
توازن نظامی قدرت همیشه به اهداف خاص مورد مناقشه، تعداد و هویت بازیگران درگیر، دامنه درگیری، فاصله و جغرافیا و سایر عوامل بستگی دارد. قبل از بررسی چگونگی ایجاد یک توازن پایدار، عوامل کلیدی را که توازن نظامی در شرق آسیا را در دهه آینده شکل میدهند، بررسی میکنیم.
توزیع منابع اقتصادی
«ثروت ملی» یک عامل حیاتی در توازن نظامی است؛ زیرا منابعی را برای کشورها جهت استقرار و ارتقای نیروهای نظامی خود، از جمله سرمایهگذاری در فناوریهای جدید و نوظهور با کاربردهای نظامی، ایجاد میکند. در طول دهه آینده، توازن ثروت ملی احتمالا به نفع چین تغییر خواهد کرد، اما احتمالا این تغییر با سرعتی بسیار کمتر از دهههای گذشته انجام خواهد شد. یکی از پیامدهای کاهش نرخ رشد چین این است که افزایش هزینههای دفاعی چین نیز احتمالا کند خواهد شد.
