نگاه دیگران/ بخش بخش شصتوششم
بازی بزرگان؛ سناریوهایی برای همزیستی چین و آمریکا در دهه ۲۰۳۰
علاوه بر این، قدرت نظامی متحدان و شرکای ایالات متحده بهطور فزایندهای هماهنگ و در برخی موارد با نیروهای آمریکایی در منطقه ادغام میشود. استرالیا، ژاپن و کرهجنوبی همگی جنگنده «اف ۳۵» را به پرواز درمیآورند. دو کشور اخیر همچنین دارای کشتیهای مجهز به سیستم دفاع موشکی «ایجیس» هستند، درحالیکه استرالیا زیردریاییهای کلاس ویرجینیای ساخت آمریکا، موشکهای تاماهاک و سایر سیستمهای پیشرفته را تحویل خواهد گرفت. ارتش ایالات متحده، به نوبه خود، احتمالا «MQ-۲۸ Ghost Bat»، یک پهپاد توسعهیافته توسط بوئینگ استرالیا را خریداری خواهد کرد و بحثهای فزایندهای در محافل دریایی ایالات متحده در مورد تهیه بدنه از متحدان در آسیا وجود دارد. ایالات متحده و متحدانش همچنین با یکدیگر تمرین و همکاری نزدیکی دارند و استرالیا و ژاپن روابط نظامی دوجانبه را تعمیق بخشیدهاند.
این اتحادها در دهه آینده همچنان حیاتی خواهند بود. فقط با نگاهی به وزن اقتصادی، نسبت تولید ناخالص داخلی ایالات متحده بهعلاوه استرالیا، ژاپن و کرهجنوبی به تولید ناخالص داخلی چین ۷ به ۱ است. اگرچه پیشبینی میشود این نسبت یک دهه دیگر به ۴ به ۱ کاهش یابد، اما همچنان قابلتوجه خواهد بود و نشاندهنده قدرت پنهان قابلتوجهی است. چندین متحد درصد بالاتری از آن قدرت پنهان را به قدرت نظامی واقعی تبدیل میکنند. ژاپن با وجود مشکلات اقتصادی شدید، متعهد شده که هزینههای دفاعی خود را از کمی بیش از یکدرصد به ۲درصد تولید ناخالص داخلی افزایش دهد. درعینحال، متحدان و شرکای ایالات متحده نیز هزینههای قابلتوجهی را از هرگونه درگیری بزرگ در منطقه متحمل خواهند شد که تجارت آنها با چین و ایالات متحده را مختل میکند. اگرچه بسیاری در سالهای اخیر به واشنگتن نزدیکتر شدهاند، اما وخامت شدید روابط ایالات متحده و چین که خطر درگیری مسلحانه را افزایش میدهد، ممکن است باعث شود کشورهای منطقه به دنبال فاصله برابر بیشتری بین این دو قدرت بزرگ باشند.
بهطور خلاصه، [حضور] ایالات متحده برای تعادل قدرت در آسیا که مبتنی بر هژمونی چین نیست، ضروری است. بدون مشارکت ایالات متحده، عدم تقارن در توزیع منابع، هژمونی منطقهای موثری را به پکن اعطا میکند. بااینحال، باتوجهبه قدرت اقتصادی ایالات متحده و همچنین عوامل تکنولوژیک و شرایط سیاسی در منطقه، واشنگتن باید بتواند نقش دیرینه خود را در حفظ تعادل قدرت در آسیا - در صورت تمایل - برای دهه آینده یا بیشتر ایفا کند.
