مدیرعامل واشنگتنپست کنارهگیری کرد؛
دوران متزلزل رسانهها
این اخراجها به دلیل ضررهای مالی سنگین، از جمله حدود ۱۰۰میلیون دلار در سالهای اخیر، و نیاز به بازسازی استراتژیک برای تمرکز بر اخبار ملی، سیاسی، تجاری و سلامت اعلام شده است. در دوران مدیریت لوئیس، واشنگتنپست شاهد چندین موج کاهش نیروی انسانی بود و همچنین با از دست دادن صدها هزار مشترک مواجه شد.
لوئیس پس از اختلافی در سال ۲۰۲۴ با سالی بازبیر سردبیر اجرایی وقت که به خروج او انجامید، با اعتراض گسترده تحریریه نسبت به تلاشش برای استخدام رابرت وینت، روزنامهنگار بریتانیایی و همکار سابقش، روبهرو شد. حالا چند روز بعد از این ماجرا و واکنشهای گستردهای که به وجود آمد، ویل لوئیس، ناشر و مدیرعامل روزنامه واشنگتنپست، نیز از این روزنامه جدا شده است. او در پیامی به کارکنان این رسانه نوشت: «در طول دوره مسوولیتم، تصمیمهای دشواری اتخاذ شد تا آینده پایدار واشنگتنپست تضمین شود، تا این روزنامه بتواند برای سالهای طولانی، هر روز اخبار باکیفیت و غیرحزبی را به میلیونها مخاطب ارائه دهد.»
لوئیس که پیشتر مدیرعامل داوجونز و ناشر والاستریت ژورنال بود در سال ۲۰۲۳ و در زمانی به این سمت در واشنگتنپست منصوب شد که روزنامه با زیانهای مالی سنگینی روبهرو بود. او جانشین فِرد رایان شد که نزدیک به یک دهه بهعنوان ناشر و مدیرعامل فعالیت کرده بود. اتحادیههایی که نمایندگی کارکنان واشنگتنپست را بر عهده دارند، اعلام کردند کنارهگیری لوئیس اقدامی ضروری بوده است.
بنا بر اعلام واشنگتنپست، جف اونوفریو، مدیر مالی این روزنامه، بهعنوان ناشر و مدیرعامل موقت منصوب خواهد شد. او ژوئن گذشته پس از فعالیت در شرکتهایی از جمله گوگل و یاهو به این رسانه پیوست. او برای کارکنان رسانهاش نوشت: «دادههای مربوط به مخاطبان، موتور محرک تصمیمهای ما خواهد بود و به ما کمک میکند توجهمان را بر ارائه آنچه برای مخاطبانمان بیشترین ارزش را دارد، متمرکز کنیم.»
انجمن صنفی واشنگتنپست در بیانیهای نوشت: «خروج ویل لوئیس مدتها قبل باید اتفاق میافتاد. میراث او تلاش برای تخریب یکی از بزرگترین نهادهای روزنامهنگاری آمریکا خواهد بود. اما هنوز برای نجات واشنگتنپست دیر نشده است. جف بزوس باید فورا این اخراجها را لغو کند یا روزنامه را به فردی بفروشد که حاضر به سرمایهگذاری در آینده آن باشد.»
جف بزوس نیز این تغییر مدیریتی را فرصتی استثنایی برای واشنگتنپست توصیف کرد. او گفت: «واشنگتنپست ماموریتی اساسی در روزنامهنگاری دارد و با فرصتی فوقالعاده روبهروست. خوانندگان ما هر روز نقشه راه موفقیت را در اختیارمان میگذارند.»
داستان واشنگتنپست در سالهای اخیر بارها تکرار شده و این بحران محدود به واشنگتنپست نیست. سیانان در سال ۲۰۲۵ حدود ۲۰۰ شغل را حذف کرد و در سال ۲۰۲۶ برنامههایی برای بازسازی با تمرکز بر محتوای دیجیتال و مدل اشتراکی دارد. بیبیسی نیز در فوریه ۲۰۲۶، ۱۴ شغل را در واحد تحقیقات محلی حذف کرد و پیش از آن در ژانویه اخراجهایی داشته است. نیویورک تایمز، در مقابل، رشد دیجیتال خود را ادامه داده اما گزارشهایی از برنامهریزی برای اخراج حداقل ۲۰۰نفر در اوایل ۲۰۲۶ وجود دارد.
آتلانتا ژورنال-کنستیتیوشن حدود ۵۰ شغل را در فوریه ۲۰۲۶ حذف کرد و سیبیاس نیوز، وکس مدیا، پولیتیکو و والاستریت ژورنال نیز در ژانویه ضربه خوردهاند. الجزیره، که پوشش خاورمیانهاش شناختهشده است، هنوز گزارش خاصی از اخراج در ۲۰۲۶ ندارد، اما در سالهای گذشته تحت فشار مالی بوده است.
این تغییرات نه تنها بر کیفیت روزنامهنگاری جهانی تاثیر میگذارد، بلکه برای مخاطبانی که به رسانههای بینالمللی برای دسترسی به اخبار دقیق تکیه دارند، نگرانیهای جدی ایجاد کرده است. از دلایل اصلی این اخراجها، کاهش درآمد تبلیغات، رقابت با پلتفرمهای دیجیتال مانند تیکتاک و ایکس، و هزینههای بالای سرمایهگذاری در هوش مصنوعی و محتوای دیجیتال است. رسانهها در حال گذار به مدلهای اشتراکی و دیجیتال هستند، اما این تغییرات روزنامهنگاری را سطحیتر میکند. بیش از ۳۰۰۰ شغل مطبوعاتی در آمریکا و انگلیس در سال ۲۰۲۵ حذف شد و این روند در ۲۰۲۶ ادامه دارد.
