تورم امروز ایران را دیگر نمیتوان با الگوهای آشنای دهههای گذشته توضیح داد. مساله فقط بالا بودن نرخ تورم نیست، بلکه ورود اقتصاد به وضعیتی است که در آن قواعد کلاسیک تعدیل قیمتها کارآیی خود را از دست دادهاند. نه رکود الزاما تورم را مهار میکند، نه افزایش عرضه بهسادگی قیمتها را پایین میآورد و نه سیاستگذار میتواند با یک ابزار مشخص پولی یا مالی مسیر قیمتها را کنترل کند. آنچه امروز مشاهده میشود حاصل انباشت همزمان چند شوک است: شوکهای امنیتی، سیاستی، نهادی و انتظاری. هر یک از این شوکها بهتنهایی قابل مدیریت بود، اما همپوشانی آنها اقتصادی ساخته که میتوان آن را «تورم در شرایط بیثباتی ساختاری» نامید.